Tag Archives: wizy

Czy samo zawarcie i pozostawanie w związku małżeńskim z obywatelem polskim jest podstawą do udzielenia zezwolenia na pobyt stały?

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 roku o cudzoziemcach jako jedną z przesłanek udzielenia zezwolenia na stały pobyt w kraju wymienia pozostawanie przez cudzoziemca w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem polskim przez co najmniej 3 lata przed dniem, w którym złożył wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt stały, i bezpośrednio przed złożeniem tego wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nie krótszy niż 2 lata na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Z treści przepisu nie wynika natomiast czy organy administracji właściwe do rozpoznania wniosku są uprawnione do badania, czy małżonkowie prowadzą wspólne pożycie.

Zatem czy prowadzący postępowanie ma prawo do szczegółowego badania naszego związku małżeńskiego?

Odpowiedź na to pytanie jest niestety twierdząca. W ostatnim czasie Naczelny Sąd Administracyjny dwukrotnie pochylał się nad kwestią uwzględnienia pożycia małżeńskiego w kwestii możliwości udzielenia zezwolenia na pobyt. W dniu 5 września 2017 roku NSA stwierdził, że organ administracyjny rozpoznający wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy może uwzględniać takie okoliczności jak całkowity i trwały rozpad więzi małżeńskiej, faktyczna separacja, brak wspólnego zamieszkania, wspólnych dzieci i jakichkolwiek innych więzi np. o charakterze finansowym, które wynikają ze związku, a które mogłyby uzasadniać obecność cudzoziemca w Polsce i na tej podstawie może odmówić pobytu cudzoziemca na terytorium Polski.

Natomiast w innej sprawie Sąd wyjaśnił, że zgoda na pobyt stały ma na celu umożliwienie prowadzenia życia rodzinnego w Polsce w warunkach stabilizacji w zakresie legalności pobytu. Jeśli zatem małżonkowie nie mieszkają razem, pomimo że nie istnieją żadne prawne ku temu przeszkody, nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego, nie posiadają wspólnych dzieci i nie łączą ich żadne więzi, które wskazywałyby na taką rodzinną więź, to odpada cel, jakiemu ma służyć udzielenie cudzoziemcowi zgody na pobyt stały.

Takie postawienie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny w sposób jednoznaczny pozwala prowadzącym postępowania organom wydającym zezwolenia na pobyt na prowadzenie rozległego postępowania dowodowego, badającego czy związek małżeński nie został pomiędzy małżonkami zawarty wyłącznie w celu uzyskania określonych ustawą o cudzoziemcach uprawnień.

Zainteresowanym tematem polecam lekturę następujących orzeczeń:

  1. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 roku, II OSK 509/17;
  2. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2017 roku, II OSK 405/17.

Projekt zmiany ustawy o cudzoziemcach

W dniu 21 sierpnia 2017 roku do Kancelarii Sejmu wpłynął projekt ustawy zmieniającej ustawę o cudzoziemcach i niektórych innych ustaw. Zmiana przepisów wynika w szczególności z konieczności dostosowania polskich przepisów do dyrektywy unijnej 2014/66/UE Z dnia 15 maja 2014 roku w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa.

Zgodnie z przedstawionym projektem, do ustawy wprowadzono nowy cel wydawania wiz oraz zezwoleń na pobyt czasowy, które związane są z wykonywaniem pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa. Nowelizacja ma również wprowadzić rozwiązania prawne umożliwiające cudzoziemcom przenoszonym wewnątrz korporacji skorzystanie z mobilności krótkoterminowej wewnątrz Unii Europejskiej. Mobilność w rozumieniu ustawy stanowić będzie uprawnienie cudzoziemca do wjazdu i pobytu na terytorium państw członkowskich UE w celu wykonywania pracy w jednostce przyjmującej mającej siedzibą w danym państwie członkowskim UE, w charakterze pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, wynikające z posiadania ważnego dokumentu pobytowego, wydanego przez inne państwo członkowskie niż to, w którym cudzoziemiec korzysta z tego uprawnienia. Mobilność będzie dzielić się na mobilność krótkoterminową – polegającą na korzystaniu z mobilności przez okres do 90 dni w dowolnym okresie liczącym 180 dni w każdym państwie członkowskim UE oraz mobilność długoterminową – korzystanie z mobilności przez okres przekraczający 90 dni.

Ponadto, reforma przewiduje ułatwienie dla absolwentów polskich uczelni, polegających na odejściu od wymogu posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz odejście od wymogu przedstawiania przez cudzoziemca informacji starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy na lokalnym rynku pracy.

Projektowane zmiany przewidują dodanie do ustawy art. 114a uprawnienia na rzecz Ministra Spraw Wewnętrznych, który w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy i ministrem właściwym do spraw gospodarki może określić w drodze rozporządzenia limit udzielanych w danym roku kalendarzowym zezwoleń na pobyt czasowy i pracę. W chwili gdy liczba pozwoleń osiągnie limit, pozostałe wnioski mają zostać oddalane.

Projekt został przekazany do prac parlamentarnych.

Wizy dla obywateli Ukrainy zniesione od dnia 11 czerwca 2017 roku

W dniu 22 maja 2017 roku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zostało opublikowane rozporządzenie zmieniające rozporządzenie nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Oznacza to, ze zniesienie wiz o których mowa w naszym poprzednim wpisie nastąpi od dnia 11 czerwca 2017 roku. Od tego dnia obywatele Ukrainy mogą swobodnie poruszać się po Unii Europejskiej wyłącznie na podstawie ważnego paszportu biometrycznego.

Zniesienie obowiązku wizowego dla obywateli Ukrainy

W dniu 17 maja 2017 roku Rada Unii Europejskiej i Parlament zatwierdziły Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Na mocy tego aktu prawnego, obywatele Ukrainy nie będą potrzebować już wizy aby wjechać na teren Unii Europejskiej.

Dotychczasowe rozporządzenie unijne nr 539/2001 zaliczało Ukrainę do grupy państw wymienionych w załączniku nr I do rozporządzenia, tj. do państw, których obywatele potrzebowali wizy, aby móc poruszać się po terytorium Unii Europejskiej. Zatwierdzona właśnie zmiana rozporządzenia przenosi Ukrainę do grupy państw wymienionych w załączniku nr 2, a zatem do państw, których obywatelstwo pozwala na swobodny wjazd do Unii.

Jakie są ograniczenia?

Powyższa zmiana przepisów nie powoduje jednak, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia obywatele Ukrainy mogą poruszać się po terytorium Unii Europejskiej bezwarunkowo. Zgodnie z przepisami:

–  pobyt będzie mógł trwać maksymalnie trzy miesiące w półrocznym okresie;

– możliwość wjazdu bez wizy obejmuje pobyt wyłącznie w celach turystycznych, biznesowych lub rodzinnych;

– obywatel Ukrainy będzie musiał legitymować się ważnym paszportem biometrycznym.

W przypadku pobytu stałego bądź też uzyskania pozwolenia na pracę obywatel Ukrainy nadal będzie musiał ubiegać się o właściwe wizy i pozwolenia.

Przepisów rozporządzenia nie przyjęła Wielka Brytania i Irlandia – wjazd do tych państw odbywa się na podstawie dotychczasowych wewnętrznych przepisów.

Kiedy przepisy wejdą w życie?

Rozporządzenie wejdzie w życie 20 dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.